กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 244 โดเนท 17 ล้าน
เช้าวันรุ่งขึ้น
บนเที่ยวบินจากรุ่ยลี่มุ่งหน้าสู่หมอตู
ทั้งสองคนเพิ่งขึ้นเครื่อง เก็บสัมภาระเรียบร้อยแล้วนั่งลง
“พี่เขย พี่วางใจยกเรื่องทั้งหมดให้ถังหว่านจริง ๆ เหรอ?”
หลินเป่ยหลับตาลง “วางใจเถอะ ฉันกำหนดแนวทางไว้แล้ว ให้พ่อค้าอัญมณีรายย่อยและรายกลางมีกินมีใช้กันทุกคน ใครคิดจะผูกขาด ฝันไปเถอะ”
“แล้วกวนหมิงหมิงคนนั้นล่ะ?”
“เธอได้เป็นตัวแทนจำหน่ายหลักประจำภาคตะวันตกเฉียงใต้ ทำไมเหรอ?”
อู๋เชี่ยนเบะปาก “ไม่มีอะไร แค่รู้สึกว่าสายตาที่เธอมองพี่มันดูแปลก ๆ”
หลินเป่ยลืมตาขึ้น ยิ้มพลางพูด “หึงเหรอ? คนเขาอายุตั้ง 30 ปีแล้ว หย่ามาสามรอบ จะมาคิดอะไรกับฉันได้?”