กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 241 พนันหิน
หวังฮ่าวกลับมาถึงห้องพักในโรงแรม ก็เตะโต๊ะน้ำชาจนคว่ำ กาน้ำชาและถ้วยชาแตกกระจายเกลื่อนพื้น
“หลินเป่ย! หลินเป่ย! มึงตามหลอกหลอนกูไม่เลิกจริง ๆ!”
บอดี้การ์ดยืนอยู่หน้าประตู ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง
หลิวซานที่เป็นผู้ช่วยรีบขยับเข้ามาใกล้ แล้วเอ่ยอย่างระมัดระวังว่า “คุณชายหวัง คุณอย่าเพิ่งโมโหเลยครับ…”
“ไม่ให้ฉันโมโหเหรอ?”
หวังฮ่าวหันขวับกลับมา ตาแดงก่ำ “คราวก่อนฉันโดนมันซ้อมจนเหมือนหมาตัวหนึ่ง มาคราวนี้ที่รุ่ยลี่ยังมาเจอมันอีก แถมมันยังทำท่าทางกวนประสาทแบบนั้นอีก! หวังฮ่าวอย่างฉันเคยต้องมาทนรับความอัปยศแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?”
“คุณชายหวัง เล่นไม้แข็งไม่ได้ พวกเราก็ใช้ไม้นวมสิครับ”
“ไม้นวม?”