กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 237 ผลงานจริงของอู๋เต้าจื่อ
วันรุ่งขึ้น เวลาบ่ายโมงตรง
เมืองหลวง
ถนนโบราณไพฑูรย์ฉาง
วันนี้จั่วหยวนสวมเสื้อยืดสีขาวแมตช์กับกางเกงยีนส์ขาสั้น รวบผมหางม้าสูง
“หลินเป่ย นายรับปากฉันไว้เมื่อวาน วันนี้ต้องเดินเที่ยวเป็นเพื่อนฉันจนขาลากเลยนะ!”
“เดินจนขาลากไม่มีปัญหา แต่เธอต้องเลี้ยงข้าวฉันก่อนนะ” หลินเป่ยหัวเราะร่าพลางเดินเคียงข้างเธอ
“ได้ เดินเสร็จจะเลี้ยงเป็ดย่างนาย ร้านฉวนจวี้เต๋อเลย”
“ตกลงตามนี้นะ”
เมื่อเดินเข้าสู่ถนนของเก่า จั่วหยวนก็เลี้ยวเข้าตรอกสายหนึ่งอย่างชำนาญทาง ก่อนจะหยุดลงตรงหน้าร้านที่ตกแต่งด้วยกลิ่นอายโบราณร้านหนึ่ง