กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 233 หัวหน้าทีมผู้กร่าง
เช้าวันรุ่งขึ้น เวลา 9:00 น.
ถนนหวยไห่
ฉินเยวี่ยยืนอยู่ริมถนน ในมือถือสมุดใบสั่ง แต่สายตากลับคอยชำเลืองมองไปทางปากทางแยกอยู่ตลอด
หวังเสวี่ยที่ไถโทรศัพท์อยู่ข้าง ๆ เหลือบเห็นท่าทางของเธอ จึงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา
“พี่เยวี่ย อย่ามองเลย เขายังไม่มาหรอก”
“ใครบอกว่าฉันมองกัน?”
สิ้นเสียงพูดได้ไม่ทันไร เสียงเครื่องยนต์คำรามที่แสนคุ้นเคยก็ดังแว่วมาจากที่ไกล ๆ
เฟอร์รารีสีแดงเลี้ยวผ่านปากทางแยก แล้วแล่นเอื่อย ๆ ตรงเข้ามายังเขตห้ามจอด
มุมปากของฉินเยวี่ยยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว