กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 228 คิดว่าตัวเองเป็นองค์หญิงหรือไง
เมืองหลวง โรงแรมระดับห้าดาวแห่งหนึ่ง
ภายในห้องเพรสซิเดนเชียลสวีตสว่างไสวด้วยแสงไฟ
หลินเป่ยให้จ้าวเซี่ยงหมิงนอนลงบนเตียง ก่อนจะหยิบเข็มเงินออกจากกระเป๋าที่พกติดตัวมารักษาให้เขา
“คุณชายหลิน การฝังเข็มของคุณนี่มันมหัศจรรย์เกินไปแล้ว”
จ้าวเซี่ยงหมิงขยับร่างกายเล็กน้อย “ผมรู้สึกดีขึ้นมากแล้ว”
หลินเป่ยเก็บเข็มเงิน “พักผ่อนสักคืน พรุ่งนี้ก็กลับมากระปรี้กระเปร่ามีชีวิตชีวาได้แล้ว”
“ขอบคุณครับคุณชายหลิน”
“ขอบคงขอบคุณอะไรกัน”
หลินเป่ยโบกมือ “นายเป็นพี่น้องของฉัน”