กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 218 รถกร่าง คนยิ่งกร่าง
หลินเป่ยมองดวงตาคู่นั้นของหลี่เซียงที่กำลังสำรวจประเมินเขา ในใจกระจ่างชัดราวกับกระจกเงา
ผู้หญิงประเภทนี้ ปากบอกไม่ชอบของขวัญล้ำค่า แต่สายตากลับเหมือนเครื่องสแกน ที่ประเมินมูลค่าตัวคนอย่างแจ่มแจ้งแทงทะลุ
“สวัสดีหลินเป่ย”
หลี่เซียงส่งยิ้มเอ่ยทักทาย
หลินเป่ยหันไปมองซุนฮ่าว
“เจ้าหนู เที่ยงนี้ไปกินข้าวด้วยกันไหม ผมเลี้ยงเอง”
ซุนฮ่าวเพิ่งจะพยักหน้า หลี่เซียงก็เอ่ยปากขึ้นมา
“ขอโทษด้วยนะหลินเป่ย”
เธอคล้องแขนซุนฮ่าว พลางเอนกายพิงไปเล็กน้อย “เที่ยงนี้ฉันนัดกับอาฮ่าวไว้แล้ว นอกจากอาฮ่าวแล้ว ฉันไม่ค่อยชินกับการไปกินข้าวกับผู้ชายคนอื่นเท่าไหร่”