เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 215 บุปผาตำรวจ 182 ซม.
เวลา 10.00 น. บริษัทการเงินเป่ยฟาง ห้องทำงานประธานบริษัท
หลินเป่ยนั่งพิงโซฟาหนังแท้ตัวกว้าง ในมือถือแก้วกาแฟ นั่งไขว่ห้างอย่างสบายอารมณ์
อู๋เวยนั่งอยู่ข้างเขา สวมชุดสูทกระโปรงทำงานสีเทาเข้ม เกล้าผมขึ้น เผยให้เห็นลำคอขาวผ่อง
“พอหลี่ซินเยวี่ยไป ทางเธอเลยยุ่งจนทำไม่ทันแล้วเหรอ” หลินเป่ยเอ่ยปากถาม
อู๋เวยถอนหายใจ “ก็ใช่น่ะสิ ตอนซินเยวี่ยอยู่ เรื่องตั้งเยอะแยะฉันแทบไม่ต้องเปลืองสมองเลย พอตอนนี้เธอไปเปิดบริษัทกับโจวเหวิน เรื่องมากมายก็เทมากองอยู่บนหัวฉันหมด สองวันนี้ฉันแทบไม่มีเวลากินข้าวด้วยซ้ำ”
“น่าสงสารจังเลยนะ” หลินเป่ยหัวเราะหึ ๆ ลุกขึ้นเดินมาข้างกายอู๋เวย
“ทำไมไม่เลื่อนตำแหน่งคนเก่ง ๆ จากข้างล่างขึ้นมาล่ะ”
อู๋เวยยู่ปากพูดว่า
“หาคนมันง่าย แต่หาคนที่ทั้งเก่งและไว้ใจได้อย่างซินเยวี่ยน่ะ ยาก”