กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 210 ผงเกษมสำราญ
รถของหลินเป่ยจอดลงที่ใต้ตึกบริษัทรักษาความปลอดภัยหลงเถิง เขาถีบประตูรถเปิดออกแล้วก้าวยาว ๆ เดินเข้าไปในตัวอาคาร
รปภ. สองคนตรงเคาน์เตอร์ต้อนรับเห็นเขาท่าทางดุดันเอาเรื่อง จึงยื่นมือออกไปขวาง
“คุณครับ คุณมาหาใค—”
หลินเป่ยไม่พูดจา ใช้มือข้างละคนคว้าคอเสื้อของทั้งสองแล้วเหวี่ยงกระเด็นออกไป
ลิฟต์ช้าเกินไป หลินเป่ยจึงเลือกเดินขึ้นบันไดโดยตรง
ชั้นสิบห้า ประตูถูกผลักเปิดออก
ในทางเดินมีชายฉกรรจ์ชุดดำยืนเรียงกันสองแถว อย่างน้อยก็ยี่สิบกว่าคน รูปร่างกำยำล่ำสันทุกคน
เมื่อเห็นหลินเป่ยเดินออกมาจากช่องบันได ชายฉกรรจ์หัวโล้นที่เป็นหัวโจกก็หรี่ตามองสำรวจเขาแวบหนึ่ง
“แกเป็นใครวะ?”