กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 208 ชื่อเสียของหลินเป่ย
เมืองหลวง ผับแห่งหนึ่ง
แสงไฟสลัวส่องสลัว เสียงดนตรีดังกระหึ่ม หนุ่มสาวในฟลอร์เต้นรำพากันโยกย้ายส่ายสะโพก
จางเต๋อหมิงนั่งอยู่ในซุ้มที่นั่งตรงมุมร้าน ด้านหน้ามีเหล้านอกวางเรียงรายอยู่แถวหนึ่ง ด้านข้างมีคนหนุ่มแต่งตัวภูมิฐานสามสี่คนนั่งอยู่ ล้วนเป็นทายาทเศรษฐีชื่อดังแห่งเมืองหลวง
จางเต๋อหมิงยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มรวดเดียวจนหมด ใบหน้าแดงก่ำราวกับปูต้มสุก
“คุณชายทั้งหลาย วันนี้ผมเหล่าจางโดนคนต่อยมาครับ”
เขาวางแก้วเหล้าลง จางเต๋อหมิงลูบจมูกที่ยังมีพลาสเตอร์ยาแปะอยู่แล้วพูดว่า “ต่อหน้าผู้บริหารระดับสูงหลายสิบคนของทั้งบริษัท ผมโดนไอ้เด็กบ้านนอกชกไปสองหมัด หน้าแก่ ๆ ของผมเนี่ย ขายขี้หน้าจนหมดสิ้นแล้วครับ”
“ใครกัน อหังการขนาดนี้”