กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 190 กลายเป็นเศรษฐินีแล้ว?
แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาตามรอยแยกของผ้าม่าน
หลินเป่ยลืมตาขึ้น
ด้านข้างมีเสียงขยับตัวกุกกักแว่วมา
ซูหรานกำลังหันหลังให้เขาพลางสวมเสื้อผ้า เสื้อเชิ้ตสีขาวเพิ่งจะสวมแขนเสื้อไปได้ข้างเดียว แขนเสื้ออีกข้างยังแกว่งไปมาอยู่กลางอากาศ
“กี่โมงแล้ว?” หลินเป่ยหาวหวอดหนึ่งที
“เจ็ดโมงสี่สิบ!”
ซูหรานสวมแขนเสื้ออีกข้างได้ในที่สุด ก่อนจะหันกลับมาด้วยสีหน้ากระวนกระวาย “ความผิดนายแท้ ๆ เมื่อคืนเอาแต่จะ… ฉันจะไปทำงานสายแล้วเนี่ย!”
“เอาแต่จะอะไรหรือ?” หลินเป่ยพิงหัวเตียง ยิ้มอย่างมีความหมายลึกซึ้ง
ซูหรานหน้าแดงก่ำ คว้าหมอนปาใส่เขาทันที