เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 179 ไม่ต้อนรับขยะ
ตลอดสองสัปดาห์ถัดมา หลินเป่ยฝึกซ้อมไปพร้อมกับทีม
จะเรียกว่าฝึกซ้อม สำหรับเขานั้นกระทั่งกิจกรรมวอร์มร่างกายยังเทียบไม่ได้ด้วยซ้ำ
ด้วยพรสวรรค์ด้านกีฬาเลเวลตันบวกกับทักษะบาสเกตบอลขั้นสุดยอด หลินเป่ยบนสนามจึงราวกับเปิดโปรโกง
แต่หลินเป่ยก็ไม่กล้าทำตัวเด่นเกินไป
ทุกครั้งที่ฝึกซ้อม เขาจงใจชู้ตพลาดไปหลายลูก ตอนเลย์อัปก็แกล้งช้าไปครึ่งจังหวะ ตอนเล่นเกมรับก็ยั้งมือไว้ส่วนหนึ่ง
เขาไม่ได้อยากถูกทีมระดับอาชีพหมายตาเอาไว้สักนิด
ถึงเวลานั้นต้องซ้อมทุกวัน แข่งทุกวัน จะเอาเวลาที่ไหนไปอยู่กับแฟน จะเอาเวลาที่ไหนไปไถโต่วอินโดเนทให้สตรีมเมอร์ จะเอาเวลาที่ไหนไปลุยการลงทุน
บาสเกตบอลเป็นแค่งานอดิเรก ไม่ใช่ชีวิตเสียหน่อย
บ่ายวันนี้ พอการฝึกซ้อมสิ้นสุดลง หลินเป่ยอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าสะอาดชุดใหม่ แล้วพาสมาชิกในทีมสิบกว่าคนตรงไปยังโรงแรมหนานฟาง