กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 177 ลูกผู้ชายตัวโตจะร้องไห้ทำไม
บ่ายวันต่อมา
บริษัทการเงินเป่ยฟาง
ตอนที่หลินเป่ยไปถึง โจวเหวินก็มารออยู่ชั้นล่างแล้ว
สวมสูทผูกไทใส่รองเท้าหนัง เซตผมเรียบแปล้ไร้ที่ติ ในมือถือกระเป๋าเอกสารใบหนึ่ง
“คุณชายโจว วันนี้ดูกระปรี้กระเปร่าดีนี่ แต่ทำไมมองดูเหมือนจะไปดูตัวเลยล่ะ” หลินเป่ยยิ้มพลางตบไหล่เขาเบา ๆ
“ไปพบเป้าหมายการลงทุน ก็ต้องเป็นทางการหน่อยสิ” โจวเหวินดันแว่นตา
“ไปพบเป้าหมายการลงทุน หรือว่าไปพบใครบางคนกันแน่?”
ใบหน้าของโจวเหวินแดงระเรื่อขึ้นมาเล็กน้อย
“คุณชายหลิน คุณพูดอะไรน่ะ”