กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 154 เกมจวีเปิ่นซา
ภายในห้องพักผู้ป่วยของโรงพยาบาล
บนศีรษะของเฉียนตัวพันผ้าก๊อซสีขาวไว้รอบหนึ่ง
ความจริงบาดแผลไม่ได้หนักหนาอะไร แค่หน้าผากแตกเป็นแผลเปิด เย็บไป 5 เข็ม
แต่โจวหว่านเอ๋อร์ยืนกรานให้เขานอนโรงพยาบาลรอดูอาการหนึ่งคืน บอกว่ากลัวสมองกระทบกระเทือน
“ฉันไม่เป็นไรจริง ๆ”
โจวหว่านเอ๋อร์นั่งอยู่ข้างเตียง พลันกดมือเขาไว้ “นอนเฉย ๆ ไปเลย”
เฉียนตัวมองเธอด้วยสีหน้าน้อยอกน้อยใจ “หว่านเอ๋อร์ ฉันไม่เป็นไรจริง ๆ”
“เย็บ 5 เข็มยังเรียกว่าไม่เป็นไรอีกเหรอ?” โจวหว่านเอ๋อร์ถลึงตาใส่เขา
เฉียนตัวหุบปากฉับทันที