เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 141 รายได้วันแรก
เช้าตรู่วันตรุษจีน
หลินเป่ยถูกทับจนตื่น
แขนข้างหนึ่งพาดอยู่บนหน้าอกของเขา ขาข้างหนึ่งเกยอยู่บนหน้าท้องของเขา และยังมีมืออีกข้างที่สอดเข้ามาในชุดนอนของเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
เขาลืมตาขึ้นมา มองเห็นภาพที่ทำให้ตนเองรู้สึกหนังศีรษะชาวาบ
อู๋เชี่ยนนอนคว่ำอยู่ทางซ้ายของเขา ทั้งตัวกอดรัดเขาไว้แน่นราวกับปลาหมึกยักษ์ ในปากยังคาบอมยิ้มเอาไว้ครึ่งแท่ง ไม่รู้ว่ายัดเข้าไปตั้งแต่เมื่อไหร่ คราบน้ำตาลเปรอะเปื้อนไหล่ของเขาไปแถบหนึ่ง
อู๋เวยนอนอยู่ทางขวาของเขา ศีรษะหนุนอยู่บนแขนของเขา หลับสนิทเป็นอย่างยิ่ง ลมหายใจสม่ำเสมอ
ซ่งสืออวี่ซุกตัวอยู่ตรงปลายเท้าของเขา ขดตัวเป็นก้อนกลมราวกับลูกแมวตัวน้อย
ซูหว่านชิงเรียบร้อยที่สุด เธอนอนอยู่ริมเตียงสุด ทว่ามือก็ยื่นข้ามมาพาดอยู่บนน่องของเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
สี่คนนอนระเกะระกะ ก่ายกันไปมาจนเตียงหลังใหญ่กว้างกว่าสองเมตรแน่นขนัดไปหมด