เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 137 ทำแต่งาน ไม่จีบสาว
บริษัทบันเทิงเป่ยฟาง ห้องทำงานประธานบริษัท
ตอนที่หลินเป่ยผลักประตูเข้าไป ซูหว่านชิงกำลังยืนคุยโทรศัพท์อยู่ตรงหน้าต่างบานสูงจรดพื้น
วันนี้เธอสวมเสื้อไหมพรมคอเต่าสีดำ สวมทับด้วยเสื้อสูทตัวนอกสีขาวนวล ด้านล่างเป็นกางเกงขาบานสีเทาเข้ม ที่เท้าเหยียบรองเท้าส้นสูงหัวแหลมคู่หนึ่ง
พอได้ยินเสียงประตู เธอก็หันกลับมามองแวบหนึ่ง เอ่ยกับโทรศัพท์ประโยคหนึ่งว่า “แค่นี้นะ วางก่อนล่ะ” จากนั้นก็วางมือถือลง มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย
“เสี่ยวเป่ย นายมาได้ยังไง?”
หลินเป่ยเดินเข้าไป โอบเอวเธอไว้จากด้านหลัง คางเกยอยู่บนไหล่ของเธอ
“คิดถึงเธอ”
ซูหว่านชิงยิ้ม ยื่นมือไปตบหน้าเขาเบา ๆ “อย่ามา ได้ยินเวยเวยบอกว่าเมื่อวานนายไปสนุกสุดเหวี่ยงที่บาร์มา วันนี้ก็คิดถึงฉันแล้วเหรอ? มีเรื่องอะไรมาหาฉันใช่ไหม?”
“ไม่มีเรื่องมาหาเธอไม่ได้หรือไง?” หลินเป่ยเป่าลมข้างหูเธอ จากนั้นก็จูบลงไป