กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 135 ติวภาษาต่างประเทศ
ไม่รู้เหมือนกันว่าดื่มกันไปกี่แก้วแล้ว
กู้ชิงเสวี่ยจำได้เพียงแค่ว่าทุกครั้งที่ดื่มหมดแก้ว เธอก็มักคิดว่าหลินเป่ยกำลังจะล้มพับ ทว่าสายตาของผู้ชายคนนี้แม้จะสะลึมสะลืออยู่ตลอด แต่กลับไม่ยอมล้มพับลงไปเสียที
ในทางกลับกันตัวเธอเองยิ่งดื่มแอลกอฮอล์ก็ยิ่งขึ้นหน้า ยิ่งมึนขึ้นมาก็ยิ่งอยากดื่ม ยิ่งอยากดื่มก็ยิ่งรู้สึกว่าแก้วถัดไปหลินเป่ยจะต้องล้มพับแน่ ๆ
“มา…ชนอีกแก้ว…” กู้ชิงเสวี่ยถือแก้วเหล้า มือเริ่มสั่นเทาแล้ว
หลินเป่ยฟุบอยู่บนโต๊ะ ลืมตาขึ้นกึ่งหนึ่งพลางพูดจาอ้อแอ้ว่า “มะ…ไม่ไหวแล้ว…ผมดื่มต่อไม่ไหวแล้ว…”
“เป็นผู้ชายห้ามบอกว่าไม่ไหว มา ดื่ม” กู้ชิงเสวี่ยลิ้นเริ่มพันกันแล้วเช่นกัน
“ดื่มก็ดื่ม…ใครกลัวใครกัน”
หลินเป่ยเงยหน้าขึ้น มองเธอด้วยแววตาเลื่อนลอย “เสี่ยวเสวี่ย คุณคอแข็งจริง ๆ…”
พอกู้ชิงเสวี่ยได้ยินประโยคนี้ ในใจก็รู้สึกกระหยิ่มยิ้มย่องขึ้นมา