กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 131 กู้ชิงเฉิง
สิบโมงเช้าของวันรุ่งขึ้น
หลินเป่ยถูกเสียงนาฬิกาปลุกในโทรศัพท์มือถือปลุกให้ตื่น
พอลืมตาขึ้น หลินเป่ยก็รู้สึกเมื่อยเอวปวดหลังไปหมด
“วันหลังต้องตั้งกฎแล้ว คนหนึ่งให้ได้มากสุดแค่ครั้งเดียวพอ” หลินเป่ยลูบเอวพลางลุกขึ้นนั่ง พึมพำกับตัวเอง
หน้าจอโทรศัพท์มือถือเต็มไปด้วยข้อความวีแชตที่ส่งมาอย่างท่วมท้น
อู๋เวย: “เสี่ยวเป่ย ตื่นหรือยัง พวกเราคอยเธออยู่ชั้นล่างนะ”
ซ่งสืออวี่: “หลินเป่ย ฉันต้มโจ๊กไว้ให้นายแล้ว ลงมาทานสิ”
อู๋เชี่ยน: “พี่เขยพี่เขยพี่เขย! เร็วเข้าเร็วเข้า! ฉันจะไปซื้อกระเป๋าแล้ว!”
ซูหว่านชิง: “ออกเดินทางสิบโมงครึ่ง คุณมีเวลาอาบน้ำล้างหน้าล้างตาอีกยี่สิบนาที”