ตอนที่ 108 ยอมรับชะตากรรมเถอะ

ตอนที่ 108 ยอมรับชะตากรรมเถอะ

คืนนั้น วิลล่าของหลินเป่ย ห้องนอนใหญ่

อู๋เชี่ยนนอนคว่ำหน้าอยู่บนแผงอกของหลินเป่ย เส้นผมแผ่สยายไปทั่วตัวเขา ลมหายใจยังคงหอบถี่ไม่คงที่

มือของเธอวาดวงกลมลงบนแผงอกของเขา หนึ่งวง สองวง สามวง ทุกวงที่วาดล้วนทำให้หัวใจของหลินเป่ยเต้นระรัวขึ้นหนึ่งจังหวะ

เมื่อครู่นี้เอง

ในจังหวะที่ขาดเพียงก้าวสุดท้ายเท่านั้น หลินเป่ยกลับหยุดลง

ไม่ใช่ไม่อยาก แต่เป็นเพราะเขานึกถึงประโยคนั้นขึ้นมาได้

“ก่อนที่เธอจะเรียนจบ นายห้ามมีอะไรกับอู๋เชี่ยนเด็ดขาด” อู๋เวยเคยพูดกับเขาไว้เช่นนี้

รับปากไว้แล้ว ก็ต้องทำให้ได้

หลินเป่ยยื่นมือไปลูบเส้นผมของเธอ น้ำเสียงแผ่วเบาอย่างยิ่ง “ฉันเคยรับปากพี่สาวของเธอไว้แล้ว”