เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 100 แบ่งสามเจ็ด
เที่ยงวันถัดมา ห้องรับแขกในบ้านของหลินเป่ยเนืองแน่นไปด้วยผู้คน
จ้าวเซี่ยงหมิงนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟา
เฉียนตัวนั่งเบียดอยู่ข้างเขา กำลังหยิบโทรศัพท์มือถือส่งข้อความเสียงหาแม่ “แม่ วันนี้ไม่ต้องรอผมกินข้าวนะ อยู่บ้านคุณชายหลิน มีเรื่องใหญ่”
โจวเหวินนั่งอยู่บนโซฟาเดี่ยวตรงมุมห้อง บนโต๊ะน้ำชาตรงหน้ามีโน้ตบุ๊กเครื่องหนึ่งวางอยู่ บนหน้าจอเต็มไปด้วยตารางที่เรียงรายละเอียดยิบ
ซุนฮ่าวนั่งอยู่ข้างโต๊ะอาหาร ในปากเคี้ยวแป้งทอดต้นหอมที่แม่บ้านของหลินเป่ยทำ
ซูหว่านชิงนั่งอยู่อีกฝั่งของโต๊ะยาว สวมเสื้อเชิ้ตสีขาว รวบผมขึ้น ตรงหน้ามีเอกสารกองหนึ่งวางแผ่อยู่
ด้านข้างเธอคืออู๋เวยกับหลี่ซินเยวี่ย ทั้งสามคนสุมหัวกระซิบกระซาบอะไรบางอย่างกัน
หลินเป่ยยกกาน้ำชาใบหนึ่งเดินออกมาจากห้องครัว
“คนมาครบกันแล้วใช่ไหม?”