เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 91 ขาแกะย่าง
ในเดือนพฤศจิกายนที่หมอตู พอถึงเวลาหกโมงครึ่งตอนเย็นท้องฟ้าก็มืดสนิทแล้ว
ร้านแพะย่างทั้งตัวแถบชานเมืองทิศตะวันตกแห่งนี้เปิดอยู่บนถนนสายเก่า หน้าร้านไม่ใหญ่นัก แต่มีไอร้อนคุกรุ่นลอยกรุ่น มองทะลุกระจกเข้าไปก็เห็นคนนั่งกันแน่นร้าน
กลิ่นหอมของเนื้อแพะโชยออกมาตามซอกประตู ราวกับหมักกลิ่นหอมอบอวลไปทั่วทั้งสายถนน
ลู่เสี่ยวลู่ยืนอยู่หน้าร้าน พลางถูกมือไปมา
เธอสวมเสื้อฮู้ดหนาสีขาวนวล กางเกงยีน รองเท้าผ้าใบ รวบผมหางม้าต่ำ ดูเรียบร้อยกระฉับกระเฉง
เธอก้มมองโทรศัพท์ หลินเป่ยยังมาไม่ถึง
“มาสายล่ะก็คอยดูว่าฉันจะจัดการนายยังไง” ลู่เสี่ยวลู่พึมพำเสียงเบา ลมหายใจที่พ่นออกมาเป็นไอสีขาวจางหายไปใต้แสงไฟริมทาง
สิ้นเสียงพูด รถมายบัคคันหนึ่งก็แล่นมาจอดเทียบข้างทาง
ประตูรถเปิดออก หลินเป่ยลงมาก่อน