เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 81 ฟางแขนเหล็ก
รถตู้เพื่อการพาณิชย์แล่นฉิวไปตามท้องถนนของหมอตู มุดลัดเลาะฝ่าการจราจรรวดเร็วดั่งมัจฉาคล่องแคล่ว
เสิ่นชิงอินจับราวมือจับเหนือประตูรถไว้แน่น ร่างกายโยกคลอนไปมาตามจังหวะเลี้ยวโค้งของตัวรถไม่หยุด
พอมองผ่านกระจกหน้าต่างรถก็เห็นรถเก๋งสีดำสองคันไล่กวดตามหลังมาติด ๆ โดยรักษาระยะห่างไว้ที่ประมาณ 100 เมตรตลอดเวลา
“นั่งให้มั่น”
คนขับหญิงมีนามว่าอาชิง เธอคือหนึ่งในบอดี้การ์ดมือดีที่สุดใต้บังคับบัญชาของเสิ่นจิงหง เป็นทหารหน่วยรบพิเศษปลดประจำการ ทั้งฝีมือการต่อสู้และทักษะการขับรถล้วนอยู่ในระดับชั้นยอด
รถตู้หักเลี้ยวเข้าสู่ตรอกเล็ก ๆ แห่งหนึ่งอย่างกะทันหัน ยางรถส่งเสียงกรีดร้องเสียดแก้วหู
รถเก๋งสีดำด้านหลังก็ตามเข้ามาเช่นกัน ตรอกแคบมาก กระจกมองข้างทั้งสองฝั่งแทบจะครูดไปกับผนัง
“พวกมันบ้าไปแล้ว!”
อาชิงสบถออกมาคำหนึ่งแล้วเหยียบคันเร่งจนมิด รถตู้แผดเสียงคำรามพุ่งทะยานออกจากตรอก กลับคืนสู่ถนนสายหลักอีกครั้ง