เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 74 ตระกูลเสิ่น
ไม่กี่วันต่อมา ณ สโมสรส่วนตัวแห่งหนึ่งแถวเดอะบันด์
หลินเป่ยเป็นเจ้ามือ เลี้ยงข้าวพวกจ้าวเซี่ยงหมิง เฉียนตัว โจวเหวิน และซุนฮ่าว
กับข้าวยังขึ้นโต๊ะไม่ครบ เฉียนตัวก็เริ่มโวยวายขึ้นมาแล้ว “คุณชายหลิน ตลาดสัญญาซื้อขายล่วงหน้าตัวนั้นจะเริ่มเปิดสถานะเมื่อไหร่กัน ผมโอนเงินไปหมดแล้ว ในใจมันหวิว ๆ พิกล”
หลินเป่ยคีบหมูตุ๋นน้ำแดงชิ้นหนึ่ง แล้วพูดอย่างไม่รีบร้อน “นายจะตื่นตระหนกอะไร กลัวฉันจะทำเงิน 100 ล้านของนายขาดทุนจนหมดหรือไง”
เฉียนตัวหัวเราะแหะ ๆ “ไม่ได้กลัวนายทำขาดทุน แต่กลัวหัวใจตัวเองจะรับไม่ไหว พ่อผมถ้ารู้ว่าผมเอาเงิน 100 ล้านไปเก็งกำไรสัญญาซื้อขายล่วงหน้า คงตีขาผมหักแน่”
โจวเหวินดันแว่นตาขึ้น “พ่อนายรู้ตั้งนานแล้วไม่ใช่หรือ คราวก่อนนายยังบอกฉันอยู่เลยว่าพ่อนายชมว่านายมีสายตาเฉียบแหลม”