กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 51 รีบไสหัวมา
ห้องเรียนดนตรี
ลู่เสี่ยวลู่ฮัมเพลงเบา ๆ
“ตรงนี้ควรสูงขึ้นอีกหน่อย เธอลองใช้เสียงหลบส่งดู” หลินเป่ยคอยชี้แนะอยู่ข้าง ๆ
ลู่เสี่ยวลู่ลองดูรอบหนึ่ง แต่เสียงค่อนข้างเกร็ง จึงขึ้นไม่ถึง
“ไม่ต้องตื่นเต้น คอเธอเกร็งอยู่แล้ว พอตื่นเต้นอีกก็เหมือนโดนคนบีบคอไม่มีผิด”
[ติ๊ง—ตรวจพบโฮสต์แซะ เปิดใช้งานรางวัลระบบ!]
[ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับ: ความชำนาญศิลปะเสียง]
กระแสลมอุ่นสายหนึ่งแล่นเข้าสู่ลำคอและช่องอก หลินเป่ยรู้สึกราวกับเส้นเสียงของตนได้รับการปรับเทียบใหม่
“มาร้องแบบเต็ม ๆ อีกรอบ” หลินเป่ยกล่าว