ตอนที่ 44 ชาวเผือก

ตอนที่ 44 ชาวเผือก

ตอนเที่ยง

โรงอาหารของมหาวิทยาลัย

หลินเป่ยถือถาดอาหารมองหาที่นั่งริมหน้าต่างตรงมุมหนึ่งแล้วนั่งลง

เพิ่งนั่งลงได้ไม่นาน ลู่เสี่ยวลู่ก็ถือถาดอาหารเดินเข้ามา

“เพื่อนหลินเป่ย ฉันขอนั่งตรงนี้ได้ไหม” ลู่เสี่ยวลู่เอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม

หลินเป่ยยิ้มพลางเอ่ยขึ้นว่า “รุ่นพี่เกรงใจเกินไปแล้ว ได้รุ่นพี่สวยขนาดนี้มานั่งกินข้าวเป็นเพื่อน รู้สึกว่ากับข้าววันนี้หอมอร่อยขึ้นเยอะเลย”

ลู่เสี่ยวลู่หน้าแดงระเรื่อแล้วนั่งลงตรงข้ามหลินเป่ย

“หลินเป่ย ขอบคุณนะที่แนะนำงานให้ฉัน” ลู่เสี่ยวลู่กินข้าวไปคำหนึ่งแล้วเอ่ยเสียงเบา

“ทางโชว์รูมรถเป็นยังไงบ้าง ชินหรือยัง” หลินเป่ยถาม