ตอนที่ 40 พรหมลิขิตคือเธอ

ตอนที่ 40 พรหมลิขิตคือเธอ

ช่วงสุดสัปดาห์ หลินเป่ยไปกินข้าวเที่ยงและดื่มเหล้าสองแก้วกับพวกคุณชายเสเพลอย่างจ้าวเซี่ยงหมิง อารมณ์ดีไม่น้อย พอกลับมาถึงคฤหาสน์

จอดรถไว้ที่หน้าประตู หลินเป่ยผลักประตูเข้าไป ก็ได้ยินเสียงโทรทัศน์ดังแว่วมาจากห้องนั่งเล่น

หลินเจี้ยนกั๋วนั่งอยู่บนโซฟา สองมือประคองถ้วยชา สายตาจับจ้องหน้าจอโทรทัศน์ ดูอย่างออกรสออกชาติ

ในโทรทัศน์กำลังฉายรายการดูตัวสำหรับคนวัยกลางคนและผู้สูงอายุรายการหนึ่ง นั่นคือ «พรหมลิขิตคือเธอ» พี่สาวคนโตวัยห้าสิบกว่าปีกำลังแนะนำตัวเองอยู่บนเวที “ฉันหย่ามาหลายปีแล้ว ลูกสาวก็ทำงานแล้ว ฉันแค่อยากหาคนที่มั่นคงพึ่งพาได้ สามารถใช้ชีวิตร่วมกันได้…”

หลินเป่ยเปลี่ยนเป็นรองเท้าแตะ เดินไปด้านหลังโซฟา ชะโงกหน้ามองจอแวบหนึ่ง มุมปากพลันยกยิ้มขึ้นมา

“พ่อ ดูอะไรอยู่น่ะ?”

หลินเจี้ยนกั๋วไม่แม้แต่จะหันหัวกลับมา “กลับมาแล้วเหรอ? กินข้าวหรือยัง?”