กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 34 รูมเมตจากตงเป่ย
หมอตูในเดือนกันยายน ร้อนระอุราวกับอยู่ในลังถึงนึ่ง
หลินเป่ยเสร็จสิ้นขั้นตอนการรายงานตัวเข้าเรียน ก็เดินทอดน่องจนมาถึงห้อง 206 ของตึก 7
พลันผลักประตูเข้าไป กลิ่นอายสำเนียงตงเป่ยแท้ ๆ ก็พวยพุ่งปะทะหน้า
“เชี่ยเอ๊ย! รูมเมตคนสุดท้ายมาแล้ว!”
หนุ่มคนหนึ่งที่เสียงดังสนั่นกระโดดพรวดลงมาจากเก้าอี้ “เพื่อน นายมาจากแถวไหนเนี่ย?”
“เมืองไห่เฉิง หลินเป่ย”
“คนเมืองไห่เฉิงเหรอ? โธ่เอ๋ย ฉันก็นึกว่าจะได้คนบ้านเดียวกันซะอีก”
เจ้าหมอนั่นตบอกตัวเอง “ฉันมาจากฮาร์บิน เจิ้งซวง!”
คนที่สองเบียดเข้ามา ผิวพรรณดำคล้ำ