กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 30 เสน่ห์ทางสังคม
หกโมงเย็นวันเสาร์ รถเรเววเอลโตสีเขียวสะท้อนแสงคำรามก้องแล่นออกจากโรงรถของวิลลา
ซ่งสืออวี่นั่งอยู่เบาะข้างคนขับ สวมชุดกระโปรงยาวสีขาวครีม เธอเพิ่งลงจากเที่ยวบินระหว่างประเทศได้ไม่ถึงสองชั่วโมงก็ถูกหลินเป่ยลากตัวออกมา
เธอส่องกระจกเติมลิปสติก พลางเอ่ยถามเรียบ ๆ ว่า “ไปพบใครเหรอ?”
“เพื่อนไม่กี่คนน่ะ รู้จักกันในงานเลี้ยงคราวก่อน เป็นคนท้องถิ่นในหมอตู นิสัยใช้ได้เลย พาเธอไปทำความรู้จักไว้”
“นี่นายกำลังจะพาฉันไปเจอโมเมนต์วีแชตของนายงั้นเหรอ?”
“ก็ทำนองนั้น ทำไม ตื่นเต้นเหรอ?”
“ฉันไม่ตื่นเต้นสักหน่อย ฉันไม่ได้เป็นบุคคลสำคัญอะไรเสียหน่อย เจอสิ ก็เจอไปสิ”