กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 24 ใช้จ่ายบ้าคลั่ง
เช้าวันรุ่งขึ้น แสงแดดส่องผ่านหน้าต่างบานจรดพื้นเข้ามา อู๋เวยถูกแยงตาจนต้องลืมตาตื่น
เธอพลิกตัวแล้วพบว่าข้างกายว่างเปล่า
ห้องนั่งเล่นมีเสียงทอดไข่แว่วมา พร้อมกับเสียงเครื่องชงกาแฟดังหึ่ง ๆ
เธอสวมรองเท้าแตะเดินออกไป หลินเป่ยกำลังสวมผ้ากันเปื้อนสีชมพูของเธอ ยืนอยู่หน้าเตา พลิกตะหลิวไปมาอย่างคล่องแคล่ว
ภาพนั้นช่างดูขัดหูขัดตาเหลือเกิน
อู๋เวยพิงกรอบประตู มองดูแผ่นหลังที่กำลังง่วนอยู่ของเขา มุมปากยกยิ้มจนกลั้นไว้ไม่อยู่
“มองอะไร ไปล้างหน้าไป”
“หลินเป่ย”
“หืม?”