กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 14 ฉันแค่อยากบอกว่า เชี่ยเอ๊ย!
สามวันต่อมา
หมอตู ริมแม่น้ำหวงผู่
รถแท็กซี่คันหนึ่งจอดลงที่หน้าประตูวิลล่า หลินเจี้ยนกั๋วลงจากรถเป็นคนแรก พอเงยหน้าขึ้นมองแวบเดียว ทั้งร่างก็แข็งทื่ออยู่กับที่ทันที
หลินตงลงจากรถเป็นคนที่สอง “เชี่ยเอ๊ย”
หลินหนานลงจากรถเป็นคนที่สาม “เชี่ยเอ๊ย”
หลินซีลงจากรถเป็นคนสุดท้าย มองดูอย่างไร้อารมณ์อยู่สามวินาที จากนั้น “เชี่ยเอ๊ย”
สี่คนยืนเรียงเป็นแถวหน้ากระดาน แหงนหน้ามองวิลล่าเดี่ยวสามชั้นหลังนี้ตรงหน้า ไม่มีใครขยับเขยื้อนเลยสักคน
“พ่อ เข้าไปสิครับ”
หลินเป่ยพูดยิ้ม ๆ