เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Futian
ตอนที่ 83 จิตสังหารยามราตรี!
หน้าห้องผู้ป่วยพิเศษของโรงพยาบาลอันดับหนึ่งแห่งโม๋ตูมีบอดี้การ์ดชุดดำยืนเฝ้าเต็มไปหมด คนนอกห้ามเข้าเด็ดขาด
ภายในห้อง มีเพียงเสียงเครื่องวัดสัญญาณชีพดัง “ติ๊ด... ติ๊ด...” อย่างน่าเบื่อหน่าย แว่วก้องชัดเจนท่ามกลางบรรยากาศเงียบงันปานป่าช้า
จ้าวรื่อเทียนนอนหมดสภาพอยู่บนเตียงคนไข้ ผู้นำตระกูลจ้าวผู้เคยชี้นิ้วสั่งการอย่างทรงอำนาจ บัดนี้ไม่ต่างอะไรกับเศษโคลนไร้ค่า
ร่างกายซีกหนึ่งไร้ความรู้สึก น้ำลายไหลย้อยออกมาจากมุมปากที่หุบไม่ลงจนเปียกชุ่มปลอกหมอนผ้าไหมราคาแพง
ดวงตาคู่นั้นที่เคยฉายแววเฉลียวฉลาดอยู่เสมอ บัดนี้กลับขุ่นมัวและเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย ในลำคอส่งเสียงหายใจแหบแห้งเหมือนเครื่องเป่าลมพังๆ
จ้าวเทียนเฟิงถือสำลีก้านชุบน้ำ คอยเช็ดน้ำลายให้พ่ออย่างเบามือ