กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Futian
ตอนที่ 3 นายเยาะเย้ยว่าฉันไม่มีเพื่อนร่วมทีมเหรอ ฉันมีชายฉกรรจ์ตั้งห้าร้อยคนหนุนหลังเว้ย!
ฝูงหมาป่าวายุมีราวๆ ยี่สิบกว่าตัว ตัวจ่าฝูงเป็นหมาป่าวายุกลายพันธุ์ร่างยักษ์ ดูทรงแล้วน่าจะมีพลังเทียบเท่าสัตว์อสูรระดับ 2
ถ้าเป็นนักยุทธ์ระดับ 1 ทั่วไป ป่านนี้คงฉี่ราดกางเกงร้องหาแม่ไปแล้ว
แต่พวกร่างแยกของลู่เฉินกลับไม่ขยับ
พวกมันเคลื่อนไหวอย่างว่องไว รวมกลุ่มกันสามคนกลายเป็นรูปสามเหลี่ยมเล็กๆ ยืนหันหลังชนกัน คอยระวังหลังและเกื้อหนุนซึ่งกันและกัน
ขบวนที่เดิมทีกระจัดกระจาย เปลี่ยนเป็นมีระเบียบวินัยในพริบตา ท่วงท่าสอดประสานกันไม่มีผิดจังหวะแม้แต่น้อย
“ฆ่า!”
พวกร่างแยกคำรามต่ำในลำคอ แล้วเปิดฉากโจมตีก่อนทันที
หมาป่าวายุตัวหนึ่งกระโจนใส่กลุ่มหนึ่งเข้าอย่างจัง
ร่างแยกที่อยู่ข้างหน้าไม่ได้เอาตัวเข้าปะทะทื่อๆ แบบไร้สมองเหมือนแต่ก่อน