เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ชาเขียวร้อนนน
ตอนที่ 661 ลิ้นรับรสเพี้ยนหรือ?
กำหนดเวลาสัมภาษณ์ของซ่งเฉิงไว้ชั่วคราวแล้ว บนเวที อธิการบดีมหาวิทยาลัยเมืองหลวงเริ่มกล่าวสุนทรพจน์
คณาจารย์และนักศึกษาใต้เวทีเงียบลง สายตาพร้อมใจกันมองไปที่เขา
“นักศึกษาทุกคน กาลเวลาผ่านไปเร็วมาก สี่ปีก่อนผมได้พบพวกคุณครั้งแรกที่มหาวิทยาลัยเมืองหลวง ตอนนั้นทุกคนมีใบหน้าเยาว์วัย แววตาเต็มไปด้วยความฝัน ผ่านการหล่อหลอมมาสี่ปี ตอนนี้พวกคุณเติบโตจนแทบเป็นคนละคนแล้ว...”
อธิการบดียืนอยู่บนเวทีด้วยความสะเทือนใจ เสียงก้องกังวานเต็มไปด้วยอารมณ์ พอท่องสุนทรพจน์จนถึงตอนท้าย ดวงตาก็ถึงกับคลอไปด้วยน้ำตา
“...ผมหวังว่านักศึกษามหาวิทยาลัยเมืองหลวงของเรา เมื่อรวมกันจะเป็นกองไฟที่เดือดพล่าน เมื่อแยกจากกันก็จะเป็นดวงดาวที่ลุกไหม้ทั่วทุ่งกว้าง! สี่ปีขัดดาบเล่มหนึ่ง ตอนนี้เป็นวัยหนุ่มสาว เป็นเวลาตอบแทนประเทศชาติ เป็นเวลาทำความฝันให้เป็นจริง... วันนี้ ให้พวกเราร้องเพลงประจำมหาวิทยาลัยพร้อมกันเป็นครั้งสุดท้าย เพื่อปิดฉากวัยมหาวิทยาลัยอันงดงามช่วงนี้กันเถอะ!”