ตอนที่ 492 ทหารหยิ่งย่อมพ่าย

ตอนที่ 492 ทหารหยิ่งย่อมพ่าย

เมื่อนางแบบเดินออกมาทีละคนเพื่อแสดงเสื้อผ้าบนร่างกาย ครูออกแบบชาวฝ่าหลางคนนั้นก็ยิ่งหมดความอดทน

เขาพูดด้วยภาษาฮวากั๋วที่ติดสำเนียงแปลก ๆ ตรง ๆ ว่า “นักศึกษาของพวกคุณ มีแค่ระดับนี้เองหรือ? ผมนั่งอยู่ตรงนี้ ช่างเสียเวลาจริง ๆ!”

พูดได้ครึ่งทาง เขาอาจรู้สึกว่าการพูดภาษาฮวากั๋วลำบากเกินไป จึงกลอกตา แล้วบ่นด้วยภาษาแม่ของตัวเองหนึ่งประโยค

ล่ามข้าง ๆ สีหน้าแย่มาก ไม่รู้ว่าควรแปลประโยคนี้หรือไม่

แต่เสียงของเขาดังมาก แม้แต่เฉิงฮุยเยว่ที่นั่งแถวหลังและคนอื่น ๆ ก็ได้ยินชัดเจน

ชาติก่อนเฉิงฮุยเยว่บินไปดูโชว์ที่ฝ่าหลางบ่อยครั้ง เพื่อสื่อสารและเรียนรู้กับนักออกแบบมากขึ้น เธอจึงเคยเรียนภาษาฝ่าหลางนิดหน่อย

เธอฟังออกว่าเขาพูดว่า “ไม่รู้จริง ๆ ว่าพวกนั้นคิดอะไรถึงให้เหล่านักศึกษาไปเทียบกับพวกเขา นี่มันไร้สาระสิ้นดี!”

เฉิงฮุยเยว่ขมวดคิ้วเล็กน้อย แววตาเย็นลงบ้าง

ส่วนคนอื่นที่ฟังไม่เข้าใจ แม้ไม่รู้ว่าเขาพูดอะไร แต่จากสีหน้าและน้ำเสียงก็สัมผัสได้ถึงการดูหมิ่น