กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ชาเขียวร้อนนน
ตอนที่ 446 ‘ดังกึกก้องดั่งฟ้าผ่า’
หลังนั่งรถไฟสองวันหนึ่งคืน เฉิงฮุยเยว่ก็กลับถึงเมืองหลวงในที่สุด
พอลงจากรถ เธอเห็นเฉิงซิงกั๋วกับเหมยฉางอวิ๋นรออยู่ที่ทางออกสถานี
ทั้งสองเห็นเธอจึงโบกมืออย่างดีใจ
เฉิงฮุยเยว่ยิ้มออกมาเช่นกัน แล้วถือสัมภาระเดินเข้าไป
“โอ๊ย เยว่เยว่ นั่งรถไฟเหนื่อยมานะหรือเปล่า? ไปสิ ขึ้นรถไปอุ่นตัวก่อน!”
เหมยฉางอวิ๋นเดินเข้ามารับ พอเปิดปากก็ถามไถ่สารทุกข์สุกดิบ สั่งให้เฉิงซิงกั๋วรับสัมภาระในมือเธอไป
เฉิงซิงกั๋วก็กะจะช่วยอยู่แล้ว พอรับมาชั่งดูก็ขมวดคิ้ว “ลูกสาว ในนี้ใส่ไว้อะไร ทำไมเบาจัง?”
“ของของลูกที่หมู่บ้านซ่างหลิ่งล่ะ? ไม่ได้เอามาเลยหรือ?”
เฉิงฮุยเยว่พูดว่า “...ในนี้มีแต่เสื้อผ้า ส่วนบางอย่างที่หนักเกินไป หนูก็ส่งกลับมาแล้ว”