ตอนที่ 388 อย่ากินมาก เดี๋ยวร้อนใน

ตอนที่ 388 อย่ากินมาก เดี๋ยวร้อนใน

เหมยฉางอวิ๋นก็รู้ว่าโรคนี้รักษาไม่หาย เพียงแค่ยังมีความหวังเพียงน้อยนิด หากมีตำรับยาจีนพื้นบ้านลับ ๆ ที่ไม่มีใครรู้ซึ่งบรรเทาอาการได้ก็คงดี

เมื่อได้ยินคำตอบปฏิเสธของเฉิงฮุยเยว่ นางก็ไม่แปลกใจ เพียงแต่พอคิดว่าพี่สะใภ้หลิวเพิ่งจะห้าสิบกว่าปีก็เป็นโรคนี้แล้ว ก็ยังอดรู้สึกสะท้อนใจไม่ได้

ตัวหลิวฟางเองกลับยอมรับเรื่องนี้ได้ดี มองไม่ออกเลยว่ามีอารมณ์หดหู่เป็นพิเศษ

“น้องฉางอวิ๋น ไม่ต้องเป็นห่วงพี่หรอก!” นางยิ้มพลางกล่าว “ตลอดชีวิตพี่ผ่านอะไรมาตั้งมากมาย หลานก็โตแล้ว ไม่มีอะไรต้องห่วงอีก การเป็นโรคนี้อาจจะเป็นเรื่องดีก็ได้ อย่างนี้ความทุกข์ยากที่เคยกินมาก็จะถูกลืมไปอย่างรวดเร็ว”

เหมยฉางอวิ๋นนิ่งงันไป ไม่รู้จะพูดอะไร

ลืมความทุกข์ที่เคยผ่านมาก็ได้ แต่บนโลกนี้ยังมีคนเป็นญาติของเธอ... พวกเขาก็จะถูกลืมไปด้วยนะ...

ต่งหมิงกวงและภรรยายืนอยู่ข้าง ๆ พอได้ยินเช่นนั้นก็อดที่ตาแดงขึ้นไม่ได้

พูดว่าอะไรก็เคยผ่านมาหมดแล้ว

แต่ชาตินี้ของเธอมีแต่ชะตาต้องตรากตรำ ยังไม่ทันได้เริ่มเสวยสุขเลย!