ตอนที่ 374 อีกปีหนึ่ง

ตอนที่ 374 อีกปีหนึ่ง

ปลายเดือนธันวาคม อากาศที่หมู่บ้านซ่างหลิ่งหนาวมาก เกล็ดหิมะที่โปรยปรายลงมาปกคลุมทุ่งร้างไว้หนาเตอะชั้นหนึ่ง

ทุกครั้งที่ถึงช่วงกลับบ้านไปเยี่ยมญาติ เยาวชนปัญญาชนถึงจะหมดสีหน้าอึมครึมและเผยรอยยิ้มออกมาอีกครั้ง

ต่างพากันแย่งกันไปหาถานกั๋วต้งเพื่อขอหนังสือรับรองการเดินทาง

คนที่จัดการเร็วก็ซื้อตั๋วรถไฟเรียบร้อยแล้ว เตรียมตัวออกเดินทาง

เฉิงฮุยเยว่กับเสิ่นย่าหลานไม่ได้พักที่บ้านพักเยาวชนปัญญาชน จึงไม่ดีใจจนตัวลอยเหมือนพวกเขา

“ทำไมฉันรู้สึกว่าฉันไม่เคยเห็นเธอตื่นเต้นเลย?” เสิ่นย่าหลานถามอย่างสงสัย “เธอตามพบพ่อแม่แท้ ๆ แล้ว พวกเขายังดีกับเธอขนาดนี้ ได้กลับบ้านไปเยี่ยมช่วงตรุษจีนก็น่าจะดีใจไม่ใช่หรือ? ทำไมเธอยังทำหน้าเหมือนมองความเป็นความตายเป็นเรื่องธรรมดาแบบนี้อีก?”

“...มองความเป็นความตายเป็นเรื่องธรรมดา?” เฉิงฮุยเยว่ทั้งหัวเราะทั้งร้องไห้ไม่ได้ นางแค่รู้ว่าอีกไม่ถึงสองปี เยาวชนปัญญาชนก็จะได้กลับเข้าเมืองกันหมดแล้ว

หลังจากที่นางสอบเข้ามหาวิทยาลัยที่เมืองหลวงได้ นางก็ยังกลับไปบ่อย ๆ ได้ ดังนั้นจึงไม่ได้ให้ค่ากับการลากลับบ้านเยี่ยมครอบครัวปีละครั้งซึ่งล้ำค่ามากขนาดนั้นเท่าไร