กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ชาเขียวร้อนนน
ตอนที่ 300 ผู้ชายเรียกน้องชายไม่ได้
ฮั่วเยี่ยนสิงขี่จักรยานมาถึงตำบลซวงสุ่ย สัมภาระของเฉิงฮุยเยว่ไม่มาก ส่วนที่เหลือให้เหมยฉางอวิ๋นแพ็กส่งมาทางไปรษณีย์
จากนั้นทั้งสองก็ขี่จักรยานกลับหมู่บ้านซ่างหลิ่ง
สัมภาระถูกมัดไว้บนเบาะหลัง ส่วนเฉิงฮุยเยว่วนั่งอยู่บนกระเป๋าเดินทาง เมื่อความสูงเพิ่มขึ้น เธอยังสูงกว่าฮั่วเยี่ยนสิงครึ่งหัว พอดีจะวางมือบนไหล่เขาได้
ปกติเฉิงฮุยเยว่ต้องเงยหน้ามองเขา ตอนนี้ตัวเองสูงกว่าเขา กลับรู้สึกตื่นเต้นเล็ก ๆ อย่างบอกไม่ถูก
เธออย่างได้ใจยีโคนผมบนหัวฮั่วเยี่ยนสิง แล้วเอ่ยหยอกล้อว่า “น้องชายเยี่ยนสิง ขี่จักรยานดี ๆ นะ อย่าทำพี่สาวตกล่ะ~”
ฮั่วเยี่ยนสิงเหมือนจะชะงักไปนิดหนึ่ง พอจับแฮนด์ให้มั่นแล้วก็หันมามองเธอ
เฉิงฮุยเยว่แกล้งทำหน้างง ถามว่า “เป็นอะไรไป? น้องชายเยี่ยนสิง?”
“...”
“ไม่มีอะไร” ผ่านไปไม่กี่วินาที ฮั่วเยี่ยนสิงก็ยกมุมปาก ดวงตาลึกไม่บอกอารมณ์กวาดมองเสื้อผ้าที่เธอห่อตัวแน่นจนมิด