ตอนที่ 212 ขั้นต่ำสามปี

ตอนที่ 212 ขั้นต่ำสามปี

ในลานบ้าน เถากุ้ยเฟินดึงหลี่โก่วตั้นไว้ไม่ให้คนของหน่วยบังคับใช้กฎหมายพาตัวไป นางร้องโวยวายดิ้นพล่านจนหน้าคนพวกนั้นเริ่มหงุดหงิด

อยู่ค่ายแรงงานปฏิรูปมานาน พวกเขาไม่เคยเห็นคนแบบไหนมาก่อน ชาวบ้านส่วนใหญ่รู้ว่าพวกเขาเป็นหน่วยบังคับใช้กฎหมาย หลบยังไม่ทัน ใครจะกล้าขัดขวางแบบนาง?

หัวหน้าทีมน้อยคนนั้นร้องเสียง “จึ๊” อย่างรำคาญ กำลังจะก้าวเข้าไปดึงนางออก

ก็เห็นยายบ้าตรงหน้าเปล่งประกายในดวงตาขึ้นมาทันที ราวกับเห็นฟางเส้นสุดท้ายของชีวิต โผเข้าไปตรงหน้าผู้ใหญ่บ้านหลี่

“พ่อ! รีบช่วยโก่วตั้นเถอะ คนพวกนี้จะจับเขาไปค่ายแรงงานปฏิรูป!”

เถากุ้ยเฟินร้องไห้ไปตะโกนไป เกาะขากางเกงเขา เล่าเรื่องราวด้วยน้ำตานองหน้า

แน่นอน ตามความเข้าใจของนาง

“พ่อ รีบไปพูดกับพวกเขาสิ... โก่วตั้นของเรายังเป็นเด็ก ตอนปกติก็แค่ซนกับตะกละหน่อย ชอบก่อเรื่องหน่อย แต่ตอนนี้เจ้านั่น... เด็กคนที่สองบ้านฮั่วก็ไม่เป็นอะไรไม่ใช่หรือ? ทำไมโก่วตั้นต้องถูกจับไปค่ายแรงงานปฏิรูปด้วย!”

พอเธออีกครั้งร้องไห้ฟ้องเสร็จ สีหน้าผู้ใหญ่บ้านหลี่มืดครึ้ม ยังไม่ทันพูด เพื่อนบ้านรอบ ๆ ก็ทนไม่ไหวก่อน