ตอนที่ 169 รีดไถเงินและกลับเมือง

ตอนที่ 169 รีดไถเงินและกลับเมือง

สาวน้อยที่ถูกเลี้ยงดูประคองไว้บนฝ่ามือมาตั้งแต่เด็ก อย่างเธอจะไปสู้พวกอันธพาลในหมู่บ้านได้อย่างไร

ทั้งไม่กล้าเอาหน้าออก ไม่มีความสามารถพอจะปกป้องตัวเอง

พอถูกหวังไล่จื่อข่มขู่แบบนี้ก็คิดไม่ออก กลัวจนไหล่สั่นเทา

“ร้องไห้ห่าอะไร! มึงตีหัวกูแตก กูยังไม่ได้คิดบัญชีกับมึงเลย!” หวังไล่จื่อเผยฟันเหลืองออกมา พูดอย่างเหี้ยมโหด

“ก็เห็น ๆ อยู่ว่าเป็นแก...!” เหลียงเฟยถูกคำพูดพลิกดำเป็นขาวของมันทำให้หน้าแดงด้วยความอับอายและโกรธ อยากเอากระติกน้ำฟาดหน้ามันให้เต็ม ๆ แต่สุดท้ายก็ยังไม่กล้าลงมือ คำที่เหลือก็อับอายจนพูดไม่ออก

ครั้งก่อนถูกลากเข้าไปในพงหญ้าแล้วลวนลาม กลับไปเธออาบน้ำตั้งสี่ห้ารอบถึงรู้สึกร่างกายสะอาดขึ้นมาบ้าง

แต่ความรู้สึกขยะแขยงในใจจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่หายไป

ตอนแรกเธอยังกลัวว่าตัวเองลงมือหนักเกินไป ทำคนตายแล้วจะติดคุก แต่พอถูกมันตอแยอีกครั้ง เหลียงเฟยกลับเสียใจที่วันนั้นไม่ได้ ตีมันให้ตายคามือ!

คนชั่วแบบนี้มีชีวิตอยู่ไปทำไม