ตอนที่ 151 เสื้อผ้าที่เดินด้าย

ตอนที่ 151 เสื้อผ้าที่เดินด้าย

ก่อนที่เสิ่นทิงหนานจะมา อาหารการกินของพวกเธอก็จัดเต็มอยู่แล้ว แต่เธอกับเสิ่นย่าหลานจะแบ่งค่าอาหารกันคนละครึ่ง

ช่วงนี้ถ้าเขาจะมากินข้าว เฉิงฮุยเยว่ก็จะใช้เสบียงของตัวเองเติมเข้าไป

เธอเกิดใหม่ในยุคนี้ แต่ก็ไม่มีแนวคิดเรื่องต้องคำนวณทุกอย่างให้ละเอียดอีกแล้ว นอกจากเงินเดือนจากงานนักออกแบบ เธอยังมีรายได้จากการส่งของให้หัวหน้าโมในตลาดมืด อีกทั้งยังมีมิติซูเปอร์มาร์เก็ตขนาดใหญ่ที่ใช้ได้ไม่จำกัดทั้งแห่ง

ดังนั้นเธอจะไม่ยอมทำให้ตัวเองลำบากในเรื่องปัจจัยสี่และการเดินทาง และโดยปกติเธอมักจะใจกว้างกับเพื่อนที่สนิทและเป็นมิตร

เสิ่นทิงหนานขัดเธอไม่ได้ จึงได้แต่ระงับความคิดที่จะจ่ายค่าอาหารไว้ก่อน แล้วเตรียมแอบฝากเงินไว้ให้เธอก่อนจากไป

กินข้าวเสร็จ เขาก็หยิบของขอตัวกลับ เฉิงฮุยเยว่รู้ว่าเขาไม่รู้ทาง กำลังจะไปส่งสักหน่อย ฮั่วเยี่ยนสิงก็ก้าวออกมาจากด้านหลัง ดึงเธอกลับไป

“เดี๋ยวฉันไปส่งเอง” ดวงตาเขาเรียวหรี่ลงเล็กน้อย แววที่วูบไหวอยู่ในนั้นคือความเฉียบคมที่ผู้ชายด้วยกันเท่านั้นถึงจะเข้าใจ