ตอนที่ 116 กล่อมนอน

ตอนที่ 116 กล่อมนอน

“ได้ ผมจะยืนตรงริมหน้าต่างเอง คุณนอนเถอะ”

ฮั่วเยี่ยนสิงเมินคำที่เฉิงฮุยเยว่พูดว่า ‘ไปนั่งข้างเตียงเธอ’ ไปเสียสนิทโดยอัตโนมัติ

ตอนที่มาเมื่อครู่ พอเยาวชนปัญญาชนตัวน้อยเปิดหน้าต่าง เขาก็ได้กลิ่นหอมเฉพาะตัวของเธอ กลิ่นนั้นตลบอบอวลไปทั่วห้อง โชยปะทะเข้าที่จมูก จนเขาเคลิบเคลิ้มแทบไม่เป็นตัวของตัวเอง

หากเขาจริง ๆ เข้าไปในพื้นที่ส่วนตัวขนาดนั้นของเธอ เขากลัวว่าจะอดใจไม่ไหว

“ก็ได้” เฉิงฮุยเยว่ไม่เซ้าซี้ต่อ ล้มตัวลงนอนบนเตียง ดึงมือเขาเข้ามาแนบไว้ที่อก

มือเล็กสองข้างที่เนียนนุ่มพันอยู่กับท่อนแขนของเขา อุ่นร้อนและนุ่มลื่นราวกับผ้าไหม