ตอนที่ 112 สัญญาสองปี

ตอนที่ 112 สัญญาสองปี

เฉิงฮุยเยว่มองเขานิ่งอยู่นาน จากนั้นก็กระโดดลงจากหลังเขา เดินไปยืนตรงหน้าเขา ยื่นมือไปจับใบหน้าของเขาให้หันมาหาตัวเอง

“ฉันไม่สนว่าคุณมีภูมิหลังทางชนชั้นอะไร และไม่สนว่าคนอื่นจะมองยังไง ฉันต้องการแค่คุณ”

‘ตึก ตึก! ตึก ตึก!’

ฮั่วเยี่ยนสิงมองสาวตรงหน้าอย่างเหม่อลอย ราวกับหัวใจถูกขนมสายไหมแสนหวานอัดแน่นจนเต็ม ลำคอเองก็ถูกความหวานที่เอ่อขึ้นมาอุดตันจนพูดอะไรไม่ออกสักคำ

เขาขยับริมฝีปาก ต้องใช้ความพยายามอย่างมากกว่าจะกดความโลภที่พลุ่งพล่านนั้นลงได้ แขนยาวโอบรัดเธอไว้ในอ้อมกอด ก้มหน้าฝังลงข้างลำคอของเธอแล้วสูดลมหายใจเข้าลึก