กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 889 หรือเจ้าจะไปเป็นเพื่อนข้าดีล่ะ ตอนนี้ข้ากำลังขาดมือไม้อยู่พอดีเลย!
ตอนนี้ บรรพจารย์เผ่ามารนอกรีตแค่อยากจะรีบส่งพระโพธิสัตว์องค์ใหญ่องค์นี้ไปให้พ้นๆ เสียที
หากยังไม่ส่งท่านผู้นี้ไป เขาก็ต้องคอยอกสั่นขวัญแขวนอยู่อย่างนี้ตลอดเวลา
ความรู้สึกเช่นนี้ เขาจำไม่ได้แล้วว่าไม่ได้สัมผัสมานานกี่ปี
บรรพจารย์เผ่ามารนอกรีตมองดูลู่เสี่ยวชวน แต่ลู่เสี่ยวชวนกลับดูเหมือนจะยังไม่มีทีท่าว่าจะจากไป
พอเห็นแบบนี้ บรรพจารย์เผ่ามารนอกรีตก็อดพูดไม่ได้ว่า “คุณชาย ให้ข้าไปส่งท่านหรือไม่ขอรับ”
ลู่เสี่ยวชวนมองบรรพจารย์เผ่ามารนอกรีตพลางยิ้มแล้วพูดว่า “เกรงใจกันขนาดนี้เลยหรือ”
บรรพจารย์เผ่ามารนอกรีตรีบพูดว่า “สมควรแล้วขอรับ สมควรแล้ว คุณชายเชิญทางนี้เลยขอรับ”