กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 722 คุยโตอะไรไว้ก็ต้องทำให้ได้
แม้หลงฉางไห่จะเสียเปรียบในมือลู่เสี่ยวชวนไม่น้อย ทั้งสามกระบวนท่ายังแตะไม่โดนแม้แต่ชายเสื้อลู่เสี่ยวชวน นับเป็นความอัปยศอดสูที่สุดในชีวิตของเขา
แต่ความทะนงตนของหลงฉางไห่ก็ยังคงอยู่
เขายังคงไม่ยอมรับ และไม่ยอมแพ้เด็ดขาด
หลงฉางไห่อย่างเขาจะยอมให้คนอื่นมาบงการย่ำยีเล่นได้ยังไง?
จะยอมให้ใครมาเหยียบย่ำใต้ฝ่าเท้าจนเสียหน้าหมดรูปได้ยังไง?
หลงฉางไห่จ้องลู่เสี่ยวชวนตาเขม็งด้วยสีหน้าดุร้ายเย็นเยียบถึงขีดสุด พลางคำรามเสียงต่ำออกมาเหมือนสัตว์ป่า “คิดจะฟันข้าดับในดาบเดียวเรอะ? อย่างเจ้าเนี่ยนะ? ช่างเพ้อเจ้อสิ้นดี!”
ถึงปากจะคำรามอย่างเกรี้ยวกราด แต่หลงฉางไห่ก็ไม่กล้าประมาทแม้แต่นิดเดียว
เขารับมือสุดกำลัง