ตอนที่ 596 เนินสิ้นหวัง

ตอนที่ 596 เนินสิ้นหวัง

รู้สึกเหมือนเนินเขาตรงหน้าที่ทอดยาวไร้จุดสิ้นสุดกำลังโถมทับเข้ามาใส่ตรงๆ

แรงกดดันแบบนี้ทำให้พวกลู่เสี่ยวชวนอึดอัดมาก

อยู่ๆ ก็เกิดความกลัวและความสิ้นหวังขึ้นมาในใจ

ลู่เสี่ยวชวนขมวดคิ้ว พยายามสะกดกลั้นความรู้สึกนี้ไว้

ลู่เสี่ยวชวนเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงเกิดความรู้สึกแบบนี้ขึ้นมาได้

“เนินสิ้นหวัง...”

หลี่เฉิงเจ๋อเห็นตัวอักษรบนก้อนหินด้านข้าง ก็อดพึมพำไม่ได้ว่า “ชื่อนี้เข้ากับบรรยากาศดีจริงๆ เป็นเนินเขาที่ชวนให้สิ้นหวังสมชื่อ”

“พวกเรายังไม่ทันก้าวขึ้นไปบนเนินสิ้นหวังเลย ก็รู้สึกหวาดกลัวและสิ้นหวังขนาดนี้แล้ว”