กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 486 หากความเก่งกาจเป็นความผิด ข้าคงทำบาปหนาจนฟ้าดินไม่ยอมยกโทษ
ในคำพูดของเนี่ยตงเซิงนั้นเต็มไปด้วยความเกลียดชังที่มีต่อหลี่เฉิงเจ๋อ เป็นความแค้นเคืองอันฝังลึก
นี่คือความเกลียดชังที่เกิดจากความริษยา
คนอื่นๆ ต่างก็พากันส่งเสียงเออออตาม ทุกคนล้วนมีสีหน้าเกลียดหลี่เฉิงเจ๋อเข้ากระดูกดำ อยากจะเอาชีวิตของเขาให้ตายไปเสียเดี๋ยวนั้น
หลี่เฉิงเจ๋อส่ายหน้าอย่างจนปัญญา พลางหัวเราะเจื่อนๆ แล้วเอ่ยว่า “ถ้าพูดแบบนี้ ก็แปลว่าข้าผิดต่อพวกเจ้าอย่างนั้นหรือ เป็นความผิดของข้าหรือนี่”
“เป็นเพราะข้าเก่งกาจเกินไป บดขยี้พวกเจ้าจนจมดิน พวกเจ้าถึงได้ผูกใจเจ็บ จากความคับแค้นก็กลายมาเป็นความเกลียดชัง”
“เฮ้อ ดูท่าคนเราจะเก่งเกินไปไม่ได้จริงๆ สินะ”
“หากความเก่งกาจเป็นความผิด ข้าคงทำบาปหนาจนฟ้าดินไม่ยอมยกโทษไปแล้ว”