เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 463 แซ่ลู่อย่างข้าโลภเงินก็จริง แต่ข้าไม่ได้โง่สักหน่อย!
ผู้จัดการใหญ่เหยียนพูดกับลู่เสี่ยวชวนว่า “คุณชายลู่ พวกเรามาทำการค้ากันสักข้อดีหรือไม่ขอรับ?”
พอได้ยินคำว่าทำการค้า ลู่เสี่ยวชวนก็เกิดความสนใจขึ้นมาทันควัน มองผู้จัดการใหญ่เหยียนพลางพูดว่า “ลองว่าต่อมาซิ”
ผู้จัดการใหญ่เหยียนแค่นยิ้มในใจ ด้วยสายตาที่มองคนมานับไม่ถ้วน ย่อมดูออกในปราดเดียวว่าลู่เสี่ยวชวนเป็นคนละโมบเงินทองอย่างยิ่ง
การรับมือกับคนโลภเงิน ไม่ใช่เรื่องยากเลยสักนิด
ผู้จัดการใหญ่เหยียนพูดต่อไปว่า “เรื่องในวันนี้เป็นความแค้นส่วนตัวระหว่างตระกูลจ่างซุนของพวกเรากับซื่อจื่อตระกูลหลี่ หากคุณชายลู่ไม่ยื่นมือเข้ามายุ่ง ข้าก็ยินดีมอบหินวิญญาณหนึ่งล้านล้านก้อนเป็นค่าตอบแทน ไม่ทราบว่าคุณชายลู่คิดเห็นเช่นไรขอรับ?”