กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 334 ไม่ไป ไม่มีเวลา ลาก่อน
“หลุมพรางชัดๆ หลุมใหญ่เบ้อเริ่มเลย!”
พอลับหลังผู้อาวุโสจิวเหยียน ลู่เสี่ยวชวนก็ทำหน้าไม่สบอารมณ์พลางพูดขึ้น
ทูตหนิงเชวียกระแอมไอเบาๆ พลางพูดว่า “แปดพันล้าน... ที่จริงก็เยอะมากแล้วนะขอรับ”
“เจ้าไม่เข้าใจหรอก ข้าขาดเงินนะ แปดพันล้านจะไปพออะไร” ลู่เสี่ยวชวนส่ายหน้าพลางบ่นด้วยสีหน้าหม่นหมอง
เอ่อ—
ทูตหนิงเชวียมองลู่เสี่ยวชวนด้วยสายตาแปลกใจระคนสงสัย
ในใจเขาคิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจ นึกหาเหตุผลไม่ได้เลยสักนิด
ลู่เสี่ยวชวนหาเงินได้ตั้งมากมาย เท่าที่เขานับดูก็น่าจะมีหลายหมื่นล้านแล้วไม่ใช่หรือ
แต่ทำไมลู่เสี่ยวชวนถึงได้ร้องโอดครวญว่าขาดเงินอยู่ตลอดเวลาล่ะ