กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 288 ลู่เสี่ยวชวนผู้ไล่ฆ่ามารทมิฬอย่างบ้าคลั่ง
“น่าเบื่อชะมัด ไม่มีตัวไหนพอสู้ได้เลย มีแค่นี้เองเหรอ?”
“ทูตจิวเหยียนไม่ใช่บอกว่าซากปรักหักพังทมิฬเกิดความวุ่นวายจากมารทมิฬหรอกเหรอ ตรงไหนที่ดูเหมือนเกิดเรื่องวุ่นวายกัน? อย่างมากก็แค่จำนวนมารทมิฬเยอะขึ้นมานิดหน่อยเองไม่ใช่หรือไง?”
“แต่นี่มันไม่มีความท้าทายเลยสักนิด”
ลู่เสี่ยวชวนเบ้ปาก ทำหน้าตาเหมือนเซ็งสุดขีด
จุดประสงค์ที่เขามาซากปรักหักพังทมิฬคืออะไรกันแน่?
มาออกฝึกประสบการณ์? มารับบทวีรบุรุษงั้นเหรอ?
ถุย เรื่องพรรค์นั้นคนอย่างเขาไม่เห็นจะสนใจทำสักนิด
เป้าหมายของคนอย่างเขาก็แค่หาเงินเท่านั้นแหละ
ยิ่งฆ่ามารทมิฬได้มาก ก็ยิ่งฟันเงินได้เยอะไม่ใช่หรือไง?