กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 250 ป่าเขตต้องห้ามเกิดความเปลี่ยนแปลงกะทันหัน
“เจ้าก็โม้ไปเรื่อย” เซียนหญิงเสวียนจีหัวเราะออกมาอย่างมีความสุขมาก
การมีศิษย์ที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้ ชาตินี้นางก็พอใจแล้ว เอาไปคุยโวได้ทั้งชาติ
ยิ่งไปกว่านั้น นางเชื่อสนิทใจว่า นี่มันเพิ่งเป็นแค่การเริ่มต้นเท่านั้น
อดทนรอคอยอย่างยากลำบากมาสิบปี ก็เพื่อรอให้ดอกไม้บานสะพรั่งในวันนี้ สร้างความตื่นตะลึงไปทั่วหล้า
นางเองก็ตั้งตารอคอยว่า ลู่เสี่ยวชวนจะนำความประหลาดใจแบบไหนมาให้นางได้อีก
อนาคตของลู่เสี่ยวชวน จะก้าวไปได้สูงถึงระดับไหนกันแน่
“ท่านอาจารย์ ข้าไม่ได้โม้นะขอรับ งานเป่าแบบนั้นผู้หญิงเขาทำกัน ผู้ชายอย่างพวกเราไม่ทำหรอก” ลู่เสี่ยวชวนฉีกยิ้มพลางพูด
เซียนหญิงเสวียนจี “???”
นี่มันคำพูดประหลาดพรรค์ไหนกันอีก?